PRACA POGLĄDOWA
Pracownik z chorobą psychiczną – możliwości i bariery w pracy zawodowej
 
Więcej
Ukryj
1
Szpital im. J. Babińskiego / Babiński Memorial Hospital, Łódź, Poland (Oddział Psychiatryczny D / Department of Adult Psychiatry D)
2
Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera / Nofer Institute of Occupational Medicine, Łódź, Poland (Zakład Psychologii Zdrowia i Pracy / Department of Health and Work Psychology)
3
Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera / Nofer Institute of Occupational Medicine, Łódź, Poland (Klinika Chorób Zawodowych i Toksykologii / Department of Occupational Diseases and Toxicology)
4
Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera / Nofer Institute of Occupational Medicine, Łódź, Poland (Zakład Epidemiologii Środowiskowej / Department of Environmental Epidemiology)
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Anna Cybula-Fujiwara   

Szpital im. J. Babińskiego, Oddział Psychiatryczny D, ul. Aleksandrowska 159, 91-229 Łódź
 
Med Pr 2015;66(1):57–69
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Osoby z zaburzeniami psychicznymi stanowią w Polsce liczną grupę. W 2010 r. psychiatryczną opieką ambulatoryjną objętych było prawie 1,5 mln osób, natomiast w całodobowych oddziałach psychiatrycznych leczono około 200 tys. chorych. Jedynie 17% osób niepełnosprawnych psychicznie jest aktywnych zawodowo. Badania dowodzą, że mimo niekorzystnego wpływu zaburzeń psychicznych na zatrudnienie (np. obniżona produktywność, absentyzm, prezentyzm, zwiększone ryzyko wypadków w pracy), praca może mieć kluczowe znaczenie dla stabilizacji stanu psychicznego, a także może pomóc w powrocie do zdrowia. Osoby z zaburzeniami psychicznymi są grupą społeczną najbardziej narażoną na wykluczenie z rynku pracy. Wśród pracodawców przeważa opinia, że osoby chorujące psychicznie mają ograniczoną zdolność do pracy zawodowej, a społeczne postawy wobec nich cechuje tendencja do naznaczania i piętnowania. W artykule omówiono korzyści dla zdrowia wynikające z podjęcia pracy w przebiegu choroby psychicznej, bariery napotykane przez chorych w podejmowaniu i kontynuowaniu pracy oraz zawodowe funkcjonowanie osób z rozpoznaną depresją (będącą przykładem zaburzeń afektywnych) i schizofrenią (będącą przykładem zaburzeń psychotycznych). Analiza dostępnych danych wskazuje, że w celu polepszenia sytuacji osób chorujących psychicznie na rynku pracy konieczna jest ścisła współpraca przedstawicieli różnych specjalności medycznych i ich aktywne zaangażowanie w proces rehabilitacji społeczno-zawodowej osób dotkniętych zaburzeniami psychicznymi. Med. Pr. 2015;66(1):57–69
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893