0.416
IF
15
MNiSW
137.55
ICV
PRACA ORYGINALNA
 
CC BY-NC 3.0 Polska
 
 

Praca na wolnym powietrzu a narażenie na promieniowanie słoneczne – metoda oceny do stosowania w badaniach epidemiologicznych

Alberto Modenese 1  ,  
Fabio Bisegna 2,  
Massimo Borra 3,  
Carlo Grandi 4,  
 
1
University of Modena and Reggio Emilia, Modena, Italy (Department of Biomedical, Metabolic and Neural Sciences, Chair of Occupational Medicine)
2
University of Rome “Sapienza,” Rome, Italy (Department of Astronautic, Electric and Energetic Engineering)
3
National Institute for Insurance against Accidents at Work (INAIL), Monte Porzio Catone, Italy (Research Sector, Department of Occupational Hygiene)
4
National Institute for Insurance against Accidents at Work (INAIL), Monte Porzio Catone, Italy (Research Sector, Department of Occupational Medicine)
Med Pr 2016;67(5):577–587
SŁOWA KLUCZOWE:
DZIEDZINY:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wstęp: Ryzyko zdrowotne związane z nadmiernym narażeniem na promieniowanie słoneczne (solar radiation – SR) jest dobrze znane. Słońce stanowi główne źródło promieniowania optycznego wszystkich zakresów częstotliwości, które obejmuje część widma elektromagnetycznego w zakresie od 100 nm do 1 mm, w tym podczerwień (infrared – IR), ultrafiolet (ultraviolet – UV) i promieniowanie widzialne. Według najnowszych badań osoby pracujące na wolnym powietrzu mogą być znacznie narażone na promieniowanie słoneczne, ale w niewielu badaniach odtworzono szczegółową historię indywidualnej ekspozycji. Materiał i metody: W artykule zaproponowano nową metodę oceny skumulowanego narażenia na SR podczas pracy i w czasie wolnym, uwzględniającą dane subiektywne i obiektywne. Pierwsze z nich są zbierane w wywiadzie, drugie można uzyskać z baz internetowych dla regionów geograficznych i poprzez indywidualne pomiary narażenia. Dane są łączone za pomocą algorytmu matematycznego w celu uzyskania wartości indywidualnego całkowitego narażenia na SR badanych osób w trakcie ich całego życia. Wyniki: Kwestionariusz przetestowano wśród 58 ochotników. Dane dotyczące narażenia na SR w 3 różnych miejscach we Włoszech w 2012 r. uzyskano z internetowych baz danych. Pomiar indywidualnego narażenia na SR u 6 rybaków wykonano elektronicznym dozymetrem UV. Opracowano również matematyczny algorytm scalania danych subiektywnych i obiektywnych. Wnioski: Proponowana metoda może być stosowana w badaniach epidemiologicznych do określenia zależności między efektami biologicznymi a narażeniem na promieniowanie słoneczne oraz do oceny roli czynników osobniczych i środowiskowych, które mogą zwiększać lub zmniejszać narażenie na promieniowanie słoneczne. Med. Pr. 2016;67(5):577–587
AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Alberto Modenese   
University of Modena and Reggio Emilia, Department of Biomedical, Metabolic and Neural Sciences, Chair of Occupational Medicine, Via Campi 287, 41122, Modena, Italy
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893