PRACA ORYGINALNA
Praca na wolnym powietrzu a narażenie na promieniowanie słoneczne – metoda oceny do stosowania w badaniach epidemiologicznych
 
Więcej
Ukryj
1
University of Modena and Reggio Emilia, Modena, Italy (Department of Biomedical, Metabolic and Neural Sciences, Chair of Occupational Medicine)
2
University of Rome “Sapienza,” Rome, Italy (Department of Astronautic, Electric and Energetic Engineering)
3
National Institute for Insurance against Accidents at Work (INAIL), Monte Porzio Catone, Italy (Research Sector, Department of Occupational Hygiene)
4
National Institute for Insurance against Accidents at Work (INAIL), Monte Porzio Catone, Italy (Research Sector, Department of Occupational Medicine)
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Alberto Modenese   

University of Modena and Reggio Emilia, Department of Biomedical, Metabolic and Neural Sciences, Chair of Occupational Medicine, Via Campi 287, 41122, Modena, Italy
 
Med Pr 2016;67(5):577–587
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Wstęp: Ryzyko zdrowotne związane z nadmiernym narażeniem na promieniowanie słoneczne (solar radiation – SR) jest dobrze znane. Słońce stanowi główne źródło promieniowania optycznego wszystkich zakresów częstotliwości, które obejmuje część widma elektromagnetycznego w zakresie od 100 nm do 1 mm, w tym podczerwień (infrared – IR), ultrafiolet (ultraviolet – UV) i promieniowanie widzialne. Według najnowszych badań osoby pracujące na wolnym powietrzu mogą być znacznie narażone na promieniowanie słoneczne, ale w niewielu badaniach odtworzono szczegółową historię indywidualnej ekspozycji. Materiał i metody: W artykule zaproponowano nową metodę oceny skumulowanego narażenia na SR podczas pracy i w czasie wolnym, uwzględniającą dane subiektywne i obiektywne. Pierwsze z nich są zbierane w wywiadzie, drugie można uzyskać z baz internetowych dla regionów geograficznych i poprzez indywidualne pomiary narażenia. Dane są łączone za pomocą algorytmu matematycznego w celu uzyskania wartości indywidualnego całkowitego narażenia na SR badanych osób w trakcie ich całego życia. Wyniki: Kwestionariusz przetestowano wśród 58 ochotników. Dane dotyczące narażenia na SR w 3 różnych miejscach we Włoszech w 2012 r. uzyskano z internetowych baz danych. Pomiar indywidualnego narażenia na SR u 6 rybaków wykonano elektronicznym dozymetrem UV. Opracowano również matematyczny algorytm scalania danych subiektywnych i obiektywnych. Wnioski: Proponowana metoda może być stosowana w badaniach epidemiologicznych do określenia zależności między efektami biologicznymi a narażeniem na promieniowanie słoneczne oraz do oceny roli czynników osobniczych i środowiskowych, które mogą zwiększać lub zmniejszać narażenie na promieniowanie słoneczne. Med. Pr. 2016;67(5):577–587
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893