0.416
IF
15
MNiSW
136.6
ICV
PRACA POGLĄDOWA
 
CC BY-NC 3.0 Polska
 
 

Nanopestycydy – jasna czy ciemna strona mocy?

Marcin Kruszewski 1, 2,  
 
1
Instytut Medycyny Wsi / Institute of Rural Health, Lublin, Poland (Zakład Biologii Molekularnej i Badań Translacyjnych / Department of Molecular Biology and Translational Research)
2
Instytut Chemii i Techniki Jądrowej / Institute of Nuclear Chemistry and Technology, Warszawa, Poland (Centrum Radiobiologii i Dozymetrii Biologicznej / Center for Radiobiology and Biological Dosimetry)
3
Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie / University of Information Technology and Management in Rzeszow, Rzeszów, Poland (Wydział Medyczny, Katedra Biologii Medycznej i Badań Translacyjnych / Faculty of Medicine, Department of Medical Biology and Translational Research)
Med Pr 2017;68(3):423–432
SŁOWA KLUCZOWE:
DZIEDZINY:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Nanotechnologia znalazła zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu, m.in. w rolnictwie, gdzie nanomateriały służą jako nośniki chemicznych środków ochrony roślin, a także jako substancje aktywne pestycydów. Nieznane są jednak skutki ekspozycji człowieka na działanie nanopestycydów. Grupą, której ze względu na wykonywany zawód powinno się poświęcić szczególną uwagę, są rolnicy. W niniejszej pracy podsumowano kierunki wykorzystania nanocząstek w rolnictwie, drogi narażenia pracowników rolnych na ich działanie oraz aktualny stan wiedzy na temat toksyczności nanomateriałów wobec komórek ssaków. Przedstawiono także techniki detekcji nanocząstek w środowisku pracy oraz biomarkery służące ocenie narażenia i skutków ekspozycji. Wyniki przeglądu wskazują, że użycie zdobyczy nanotechnologii w rolnictwie może przynieść wymierne korzyści w postaci zmniejszenia ilości stosowanych chemicznych środków ochrony. W literaturze nie ma jednak badań określających, czy stosowanie nanocząstek jako nośników nie zwiększa efektów szkodliwego działania pestycydów na ludzki organizm. Ponadto wyniki badań na liniach komórkowych oraz modelach zwierzęcych świadczą, że nanocząstki stosowane jako substancje aktywne mogą być toksyczne dla komórek ssaków. Zauważalny jest jednocześnie zupełny brak badań epidemiologicznych dotyczących tego zagadnienia. Wydaje się, że w najbliższym czasie skutki ekspozycji na nanopestycydy mogą wymagać szczególnej uwagi nie tylko środowiska naukowego, ale także lekarzy opiekujących się pracownikami rolnymi i ich rodzinami. Med. Pr. 2017;68(3):423–432
AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Lucyna Kapka-Skrzypczak   
Instytut Medycyny Wsi, Zakład Biologii Molekularnej i Badań Translacyjnych, ul. Jaczewskiego 2, 20-090 Lublin
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893