Kup czasopismo
PL EN
PRACA ORYGINALNA
Kluczowe kompetencje potrzebne menedżerom placówek medycznych w Polsce w czasach kryzysu: wnioski z badań kwestionariuszowych
 
Więcej
Ukryj
1
Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, Polska (Wydział Nauk o Zdrowiu, Instytut Zdrowia Publicznego, Zakład Polityki Zdrowotnej i Zarządzania)
 
2
Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, Polska (Wydział Nauk o Zdrowiu, Katedra Epidemiologii i Badań Populacyjnych)
 
3
Uczelnia Łazarskiego, Warszawa, Polska (Instytut Zarządzania w Ochronie Zdrowia)
 
4
Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa, Polska (Zakład Medycyny Społecznej i Zdrowia Publicznego)
 
 
Data publikacji online: 03-07-2026
 
 
Autor do korespondencji
Maja Mydel   

Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydział Nauk o Zdrowiu, Instytut Zdrowia Publicznego, Zakład Polityki Zdrowotnej i Zarządzania, ul. Skawińska 8, 31-066 Kraków
 
 
 
INFORMACJE KLUCZOWE
  • Główne deficyty menedżerów to radzenie sobie ze stresem i analiza danych.
  • Wysoka subiektywna ocena własnych kompetencji sprzyja skutecznej komunikacji w kryzysie.
  • Forma zatrudnienia badanych menedżerów różnicuje jakość zarządzania kryzysowego.
  • Braki kompetencji utrudniają adaptację placówek do warunków środowiska VUCA/BANI.
  • Kształcenie kadr zarządczych wymaga integracji psychologii z analityką danych.
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Wstęp: Zarządzanie placówkami medycznymi odbywa się obecnie w warunkach narastającej niestabilności wymagającej od kadry kierowniczej wysokich kompetencji przywódczych. Kryzysy, takie jak pandemia COVID-19, unaoczniły kluczowe znaczenie umiejętności radzenia sobie z presją i stresem oraz sprawnej reorganizacji pracy (zdolności adaptacyjne). W badaniu wykorzystano model Healthcare Leadership Alliance (HLA) do oceny tych kompetencji. Materiał i metody: Badanie ankietowe wspomagane komputerowo przeprowadzono wśród 71 przedstawicieli kadry zarządzającej placówek medycznych w Polsce. Zastosowano autorski kwestionariusz oparty na 5 domenach modelu HLA. Analizy statystyczne wykonano z użyciem dokładnego testu Fishera oraz korelacji rang Spearmana. Wyniki: W samoocenie według modelu Dreyfusa dominował poziom kompetentny (blisko 50%), a najwyżej oceniono zarządzanie zespołem. Istotne deficyty zidentyfikowano w zakresie reorganizacji pracy własnej i zespołu (trudności zgłosiła 1/3 badanych) oraz identyfikacji stresu u pracowników (braki odczuwa 25% menedżerów). Kobiety częściej wskazywały na mobilizujący wpływ stresu (p = 0,048), a mężczyźni wyżej oceniali umiejętność aktywnego słuchania (p = 0,02). Wyższa samoocena korelowała z lepszą komunikacją wewnętrzną (p = 0,006) i planowaniem ciągłości operacyjnej (p = 0,002). Menedżerowie kontraktowi istotnie częściej potrafili zaplanować ciągłość biznesową (p = 0,009). Zarządzanie oparte na danych jest częściej stosowane w lecznictwie stacjonarnym niż ambulatoryjnym (p = 0,03). Wnioski: Zidentyfikowane deficyty w zakresie umiejętności radzenia sobie ze stresem oraz analityki danych ograniczają zdolność menedżerów do skutecznej adaptacji w zmiennym i nieprzewidywalnym środowisku opisywanym koncepcjami volatility, uncertainty, complexity, ambiguity – VUCA oraz brittle, anxious, non-linear, incomprehensible – BANI. Konieczna jest modyfikacja programów kształcenia kadr zarządzających poprzez integrację wiedzy psychologicznej (radzenie sobie z presją) z praktycznym wykorzystaniem danych w zarządzaniu, co pozwoli na budowanie trwałej odporności organizacyjnej podmiotów leczniczych. Med Pr Work Health Saf. 2026;77(3)
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893
Journals System - logo
Scroll to top