0.416
IF
15
MNiSW
137.55
ICV
PRACA ORYGINALNA
 
CC BY-NC 3.0 Polska
 
 

Praca przy monitorze ekranowym a zaburzenia mięśniowo-szkieletowe – badanie przekrojowe

Matteo Riccò 1  ,  
 
1
Provincial Agency for Health Services of the Autonomous Province of Trento, Trento, Italy (Department of Prevention, Occupational Health and Safety Unit)
2
University of Parma, Parma, Italy (School of Nursing Sciences, Department of Clinical Surgery, General Surgery and Surgical Therapy)
3
University of Parma, Parma, Italy (School of Medicine and Surgery, Department of Clinical and Experimental Medicine)
4
University of Parma, Parma, Italy (Specialization School in Hygiene and Public Health, Department of Biomedical, Biotechnological and Translational Sciences)
Med Pr 2016;67(6):707–719
SŁOWA KLUCZOWE:
DZIEDZINY:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wstęp: Badania epidemiologiczne wykazały, że osoby pracujące przy monitorach ekranowych (visual display units – VDU) częściej skarżą się na zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (musculoskeletal disorders – MSDs). Celem badania była ocena związku między MSDs a cechami indywidualnymi pracowników i czynnikami związanymi z pracą. Materiał i metody: Badanie przeprowadzono wśród 1032 osób używających VDU w pracy. Zebrano dane dotyczące cech indywidualnych badanych (wiek, staż pracy, historia palenia, aktywność fizyczna) i czynników związanych z wykonywaną pracą (najczęstsze czynności, pozycja ciała). Oceniono też zgodność środowiska pracy z normą ISO 9241-5:1998. W celu dokładnej analizy występowania MSDs przeprowadzono bezpośrednią obserwację osób badanych i ich stanowisk pracy. Skorygowane ilorazy szans (adjusted odds ratios – ORa) obliczono z zastosowaniem modelu regresji logistycznej. Wyniki: Częstość występowania MSDs była stosunkowo wysoka (53%). Zaobserwowano statystycznie istotną zależność między MSDs a płcią żeńską (OR = 2,832, 95% przedział ufności (confidence interval – CI): 2,178–3,683), wiekiem powyżej 50 lat (OR = 2,231, 95% CI: 1,236–4,026) i dłuższym narażeniem na VDU – zarówno w wyniku dłuższego stażu pracy (10–14 lat: OR = 1,934, 95% CI: 1,301–2,875; ≥ 15 lat: OR = 2,223, 95% CI: 1,510–3,271), jak i większego wymiaru czasu pracy (30–39 godz./tydzień: OR = 1,537, 95% CI: 1,087–2,273). Analiza wieloczynnikowa potwierdziła, że nieodpowiednio zorganizowane stanowisko pracy jest czynnikiem ryzyka MSDs (ORa = 2,375, 95% CI: 1,124–5,018). Wnioski: Występowanie zaburzeń mięśniowo-szkieletowych jest istotnie związane z indywidualnymi cechami pracownika i właściwościami środowiska pracy. Odpowiednio zorganizowane stanowiska pracy mogą znacznie zmniejszyć częstość występowania MSDs u osób pracujących przy VDU. Med. Pr. 2016;67(6):707–719
AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Matteo Riccò   
Provincial Agency for Health Services of the Autonomous Province of Trento, Department of Prevention, Occupational Health and Safety Unit, Via Verona SNC, C/O Centro Servizi Sanitari, 38123 Trento, Italy
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893