Wstęp: Wzrost liczby osób starszych w populacji i zmiany w ich aktywności zawodowej sprawiają, że samotność staje się ważnym problemem w Europie. Ze względu na złożony charakter zależności między pracą a poczuciem samotności celem badania była analiza tej relacji u osób w wieku ≥60 r.ż. i czynników, które mogą na nią wpływać. Materiał i metody: Badanie przeprowadzono wśród 1090 respondentów w wieku ≥60 lat w okresie wrzesień–listopad 2025 r. przy użyciu techniki wywiadów telefonicznych wspomaganych komputerowo (computer-assisted telephone interviews – CATI). Poziom samotności mierzono za pomocą kwestionariusza Revised UCLA Loneliness Scale (R-UCLA), a poziom zadowolenia z życia – World Health Organization Quality of Life – Brief Version (WHOQOL-BREF). Respondentów podzielono na 3 grupy: aktywnych zawodowo; nieaktywnych zawodowo, ale aktywnych społecznie; nieaktywnych zawodowo i społecznie. W analizach zastosowano regresję logistyczną (iloraz szans, 95% CI) do identyfikacji czynników aktywności zawodowej, test U Manna-Whitneya do porównań między osobami pracującymi i niepracującymi oraz test Kruskala-Wallisa do analiz między 3 grupami profili. Wyniki: Podejmowanie aktywności zawodowej wśród osób w wieku ≥60 lat nie jest powszechne (17,2%). Najczęściej decydują się na nią osoby w wieku 60–69 lat, z wykształceniem wyższym, bardziej zadowolone z życia, ale jednocześnie rozwiedzione, gorzej oceniające swój stan psychiczny i znajdujące się w trudniejszej sytuacji finansowej (p < 0,05). Osoby niepracujące charakteryzowały się istotnie wyższym poziomem samotności i niższym poczuciem przynależności społecznej oraz wykazywały niższą jakość życia (p < 0,001). Najwyższą jakość życia i najniższy poziom samotności miały osoby pracujące, natomiast osoby nieaktywne zawodowo i społecznie cechowały się najniższą jakością życia oraz najwyższym poziomem samotności. Wnioski: Aktywność zawodowa może zmniejszać samotność i poprawiać jakość życia osób starszych, co podkreśla potrzebę systemowego i instytucjonalnego wsparcia oraz tworzenia i poszerzania dostępu do przyjaznych i elastycznych form zatrudnienia dla seniorów. Med Pr Work Health Saf. 2026;77(5)