0.416
IF
15
MNiSW
137.55
ICV
PRACA ORYGINALNA
 
CC BY-NC 3.0 Polska
 
 

Zastosowanie modelu „Wymagania Pracy - Zasoby” do badania związku między satysfakcją zawodową, zasobami pracy, zasobami osobistymi pracowników i wymaganiami pracy

Adrianna Potocka 1  ,  
 
1
Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera / Nofer Institute of Occupational Medicine, Łódź, Poland (Zakład Psychologii Pracy / Department of Occupational Psychology)
Med Pr 2013;64(2):217–225
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wstęp: Celem prezentowanych badań było określenie związków między wymaganiami pracy, zasobami pracy, zasobami osobistymi a satysfakcją zawodową oraz określenie użyteczności modelu Wymagania Pracy - Zasoby w wyjaśnianiu stwierdzonych związków. Materiał i metody: Badaniami objęto 500 pracowników socjalnych z całej Polski. Do testowania hipotez zastosowano kwestionariusz „Czynniki psychospołeczne" oraz skalę „Satysfakcja zawodowa". Wyniki: Wykazano, że wraz ze wzrostem dostępnych zasobów pracy oraz wzrostem dostępnych zasobów osobistych wzrasta satysfakcja z pracy (r = 0,44; p < 0,05; r = 0,31; p < 0,05). Analiza wariancji (ANOVA) wykazała, że zasoby pracy [F(1,474) = 4,004; p < 0,05] oraz wymagania pracy [F(1,474) = 4,166; p < 0,05] są istotnymi źródłami zmienności satysfakcji zawodowej. Ponadto interakcja wymagań pracy i zasobów pracy [F(3,474) = 2,748; p < 0,05] oraz wymagań pracy i zasobów osobistych [F(3,474) = 3,021; p < 0,05] ma statystycznie istotny wpływ na poziom zadowolenia z pracy. Porównania post hoc wykazały, że: 1) w warunkach niskich wymagań pracy, ale przy dużych zasobach pracy pracownicy odczuwają istotnie wyższy poziom satysfakcji zawodowej w porównaniu z osobami oceniającymi zasoby pracy jako średnie (p = 0,0001) lub niskie (p = 0,0157); 2) przy średnim poziomie wymagań pracy osoby szacujące swoje zasoby osobiste jako duże deklarowały istotnie wyższą satysfakcję z pracy niż osoby oceniające swoje zasoby osobiste jako małe (p = 0,0001). Wnioski: Wykazano użyteczność modelu Wymagania Pracy - Zasoby do badania satysfakcji zawodowej. Uwzględniając w zarządzaniu organizacją składowe modelu, tj. wymagania pracy oraz zasoby (pracy i osobiste), można wpływać na poziom satysfakcji zawodowej. Med. Pr. 2013;64(2):217–225
AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Adrianna Potocka   
Zakład Psychologii Pracy, Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera, św. Teresy 8, 91-348 Łódź
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893