Kup czasopismo
PL EN
STANDARDY - WYTYCZNE
Epidemiologia, diagnostyka i profilaktyka kleszczowego zapalenia mózgu w Polsce i wybranych krajach europejskich – stanowisko polskiej grupy ekspertów
 
Więcej
Ukryj
1
Warszawski Uniwersytet Medyczny / Medical University of Warsaw, Warsaw, Poland (Klinika Pediatrii z Oddziałem Obserwacyjnym / Department of Pediatrics with Clinical Assessment Unit)
2
Polskie Towarzystwo Wakcynologii / Polish Society of Vaccinology, Warsaw, Poland
3
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku / Medical University of Bialystok, Białystok, Poland (Klinika Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcji / Department of Infectious Diseases and Neuroinfections)
4
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku / Medical University of Bialystok, Białystok, Poland (Klinika Chorób Zakaźnych i Hepatologii / Department of Infectious Diseases and Hepatology)
5
Polskie Towarzystwo Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych / Polish Association of Epidemiologists and Infectiologists, Białystok, Poland
6
Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu / Wroclaw Medical University, Wrocław, Poland (Katedra i Zakład Medycyny Rodzinnej / Department of Family Medicine)
7
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny / National Institute of Public Health – National Institute of Hygiene, Warsaw, Poland
8
Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu / Wroclaw Medical University, Wrocław, Poland (Klinika Pediatrii i Chorób Infekcyjnych / Department of Paediatrics and Infectious Diseases)
9
Mazowiecki Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy, Oddział w Radomiu / Mazovian Regional Center for Occupational Medicine, Branch Office in Radom, Radom, Poland
10
Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi / Nofer Institute of Occupational Medicine, Łódź, Poland
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Ernest Kuchar   

Warszawski Uniwersytet Medyczny, Klinika Pediatrii z Oddziałem Obserwacyjnym, ul. Żwirki i Wigury 63a, 02-091 Warszawa
Data publikacji online: 17-02-2021
 
Med Pr 2021;72(2):193–210
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Kleszczowe zapalenie mózgu (KZM) należy do najczęściej rozpoznawanych neuroinfekcji wirusowych w Polsce. Oznaczenie swoistych przeciwciał w klasach IgM i IgG w surowicy lub płynie mózgowo-rdzeniowym metodą ELISA umożliwia rozpoznanie KZM w fazie neurologicznej i jest metodą diagnostyczną z wyboru. Nie jest dostępne leczenie przeciwwirusowe swoiste dla wirusa KZM. Do opanowania nadciśnienia śródczaszkowego, napadów padaczkowych i innych objawów neurologicznych występujących w przebiegu KZM zaleca się postępowanie standardowe. Kortykosteroidów nie należy podawać rutynowo. Dorośli z ubytkami neurologicznymi w następstwie KZM powinni być usprawniani ruchowo oraz podlegać okresowym kontrolom stanu neurologicznego. Wszystkim pacjentom należy zalecać kontrolę stanu psychicznego i niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza w razie zauważenia niepokojących objawów. Dzieci po przebytym KZM należy objąć opieką psychologiczną oraz otolaryngologiczną. Zachorowania na KZM występują w całej Polsce i cały jej obszar musi być traktowany jako zagrożony wystąpieniem tej choroby. Stopień endemiczności może się różnić w poszczególnych częściach kraju. Szczepienia przeciw KZM zawierające europejski typ wirusa są najskuteczniejszą metodą ochrony przed zachorowaniem. Osoby zamieszkujące tereny o wysokiej endemiczności zgodnie z definicją WHO (≥5 przypadków/100 000 osób/rok) należy objąć szczepieniem populacyjnym. Mieszkańcom terenów o umiarkowanej endemiczności (1–5 przypadków/100 000 osób/rok) rekomenduje się szczepienie przeciw KZM, zwłaszcza obciążonym zwiększonym ryzykiem zachorowania na KZM, a także dzieciom oraz osobom w wieku podeszłym. Szczepienie można zaoferować zamieszkującym tereny o niskiej endemiczności (<1 przypadek/100 000 osób/rok), ale obarczonym wysokim ryzykiem zachorowania na KZM, za których uznaje się: a) osoby uprawiające aktywność rekreacyjną na otwartym terenie, b) wszystkich pracujących zawodowo na świeżym powietrzu, zwłaszcza na terenach zielonych, c) osoby podróżujące w kraju i poza nim w regionach uznanych za endemiczne, jeśli podejmowane w trakcie pobytu aktywności niosą ze sobą ryzyko pokłucia przez kleszcze. Szczepienie poekspozycyjne nie jest zalecane. Med. Pr. 2021;72(2):193–210
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893