Pęknięcie tętniaka mózgu i wywołane nim krwawienie podpajęczynówkowe u wielu pacjentów wywołują wczesne i odległe deficyty neurologiczne. Zaburzenia te istotnie ograniczają codzienne funkcjonowanie oraz utrudniają powrót do aktywności zawodowej. Możliwość i czas powrotu do pracy po leczeniu zabiegowym zależą od wielu czynników klinicznych i indywidualnych. Celem niniejszej pracy był przegląd piśmiennictwa dotyczącego powrotu do aktywności zawodowej pacjentów po leczeniu chirurgicznym i wewnątrznaczyniowym pękniętego tętniaka mózgu. Przeanalizowano 27 publikacji z lat 1999–2025. Na podstawie przeglądu można uznać, że kluczowymi czynnikami determinującymi możliwość i czas powrotu do pracy są stan neurologiczny, nasilenie utrzymujących się dolegliwości, wiek oraz stan psychiczny pacjenta. Istotne znaczenie ma również charakter wykonywanej pracy. Prowadzenie systematycznego rejestru powrotu pacjentów do aktywności zawodowej po leczeniu pękniętego tętniaka mózgu wydaje się istotnym elementem oceny skuteczności terapii. Umożliwia identyfikację barier utrudniających powrót do pracy, może także wspierać wdrażanie bardziej ukierunkowanych i skutecznych interwencji terapeutycznych. Med Pr Work Health Saf. 2026;77(6)