Odwodnienie często występuje u osób starszych. W celu określenia obecnego stanu wiedzy na temat objawów, zapobiegania i wczesnego leczenia odwodnienia przeprowadzono narracyjny przegląd literatury. Do ostatecznej analizy wybrano 53 artykuły pełnotekstowe z lat 2015–2025. Najczęstszą przyczyną odwodnienia u osób starszych jest zbyt mała podaż płynów. Odwodnienie może być też objawem chorób częstych w wieku starszym, w tym przede wszystkim zakażeń układu moczowego, zapalenia płuc i innych schorzeń przebiegających z gorączką oraz cukrzycy. Obok przyczyn medycznych może ono wynikać z niedostatecznej wiedzy na temat konieczności picia odpowiedniej ilości płynów, z przyzwyczajeń i z powodów ekonomicznych. Rozpoznanie odwodnienia opiera się przede wszystkim na wywiadzie lekarskim i badaniu fizykalnym. Obiektywnymi wskaźnikami jego rozpoznawania mogą być: osmolalność surowicy, stosunek mocznika do kreatyniny w surowicy, stężenie sodu w surowicy, hematokryt, ciężar właściwy moczu oraz metody wykorzystujące zjawisko bioimpedancji, a także sensory montowane w urządzeniach typu smartwatch lub opaskach nadgarstkowych. Następstwami odwodnienia mogą być m.in. majaczenie, niewydolność nerek i schorzenia układu sercowo naczyniowego (udar, przemijający atak niedokrwienny mózgu, zawał, zakrzepica itd.). Najważniejszym elementem strategii zapobiegania odwodnieniu jest edukacja pacjentów i ich opiekunów w zakresie odpowiedniego nawadniania oraz wczesnego rozpoznawania i leczenia odwodnienia. Med Pr Work Health Saf. 2026;77(4)