0.401
IF
15
MNiSW
136.6
ICV
PRACA ORYGINALNA
 
CC BY-NC 3.0 Polska
 
 

Ryzyko zakażeń zawodowych Borrelia burgdorferi u pracowników leśnictwa i rolników

Dorota Plewik 3,  
Adam Szepeluk 3,  
 
1
Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II / Pope John Paul II State School of Higher Education, Biała Podlaska, Poland (Katedra Zdrowia / Departament of Health)
2
Uniwersytet Medyczny / Medical University, Lublin, Poland (Katedra i Zakład Mikrobiologii Lekarskiej / Department of Medical Microbiology)
3
Państwowa Szkoła Wyższa im. Papieża Jana Pawła II / Pope John Paul II State School of Higher Education, Biała Podlaska, Poland (Centrum Badań nad Innowacjami / Innovation Research Centre)
Med Pr 2014;65(1):109–117
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wstęp: Celem pracy była analiza częstości zakażeń Borrelia burgdorferi u pracowników leśnictwa i rolników stanowiących grupy zawodowo narażone na pokłucia przez kleszcze. Materiał i metody: Grupa badana liczyła 275 osób, w tym 171 pracowników leśnictwa oraz 104 rolników. Grupę porównawczą stanowiło 45 osób nienarażonych zawodowo na pokłucia przez kleszcze. Testy przesiewowe Elisa w kierunku IgM/IgG anty-Borrelia oraz testy Western blot wykonano w grupie badanej i porównawczej. Uzyskane wyniki badań poddano analizie statystycznej (test Chi2). Wyniki: U 55% leśników i 28% rolników z terenów Niziny Południowopodlaskiej i Polesia Lubelskiego, którzy zawodowo narażeni są na wystąpienie boreliozy, obecne były przeciwciała IgM i/lub IgG anty-Borrelia. Przeciwciała stwierdzano częściej u leśników (p ≤ 0,00001) i rolników (p ≤ 0,001) w porównaniu z grupą porównawczą. Istotne znaczenie w generowaniu zakażeń u ludzi mają gatunki niebrane dotychczas pod uwagę w Polsce jak B. spielmanii i B. bavariensis. Wnioski: Narażenie na zakażenie B. burgdorferi w zawodzie rolnika i leśnika jest wysokie, a zakażenia krętkami stwierdzane na podstawie pozytywnych wyników testu Wb wyjątkowo częste. Obecność specyficznych przeciwciał dla białek antygenowych B. spielmanii i B. bavariensis sprawia, że należy brać je pod uwagę jako sprawców zakażeń wywoływanych przez nie samodzielnie i zakażeń mieszanych, a także rozważyć ich wpływ na obraz kliniczny zakażenia. Med. Pr. 2014;65(1):109–117
AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Małgorzata Tokarska-Rodak   
Katedra i Zakład Mikrobiologii Lekarskiej, Uniwersytet Medyczny, ul. Chodźki 1, 20-093 Lublin
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893