PRACA ORYGINALNA
Efekty hybrydowej kompleksowej telerehabilitacji kardiologicznej realizowanej w ramach prewencji rentowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
 
Więcej
Ukryj
1
Instytut Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego / The Cardinal Stefan Wyszyński Institute of Cardiology, Warszawa, Poland (Centrum Telekardiologii / Telecardiology Center)
2
Instytut Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego / The Cardinal Stefan Wyszyński Institute of Cardiology, Warszawa, Poland (Zakład Epidemiologii, Prewencji Chorób Układu Krążenia i Promocji Zdrowia, Pracownia Biostatystyczna / Department of Epidemiology, Cardiovascular Disease Prevention and Health Promotion, Biostatistics Laboratory)
3
Instytut Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego / The Cardinal Stefan Wyszyński Institute of Cardiology, Warszawa, Poland (Klinika Rehabilitacji Kardiologicznej i Elektrokardiologii Nieinwazyjnej / Department of Cardiac Rehabilitation and Noninvasive Electrocardiology)
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Ewa Piotrowicz   

Instytut Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego, Centrum Telekardiologii, ul. Alpejska 42, 04-628 Warszawa
 
Med Pr 2017;68(1):61–74
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Wstęp: Choroba może uniemożliwić samorealizację w zakresie wykonywania pracy zawodowej. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), w ramach inicjatywy prewencji rentowej, podjął działania wspierające powrót chorych do pracy przez wdrożenie nowego modelu hybrydowej kompleksowej telerehabilitacji kardiologicznej (HKTK). Celem pracy była analiza efektów HKTK z uwzględnieniem akceptacji i współpracy pacjentów oraz wpływu tej rehabilitacji na wydolność fizyczną chorych i możliwość ich powrotu do pracy. Materiał i metody: Analizą objęto 99 chorych w wieku średnio 54,6±6,3 roku ze schorzeniami układu krążenia, skierowanych przez ZUS w celu przeprowadzenia HKTK. Chorzy realizowali 24-dniową HKTK, składającą się z badania wstępnego i końcowego, 10 dni rehabilitacji w ambulatorium opartej na treningu na cykloergometrach (5 sesji) i treningu nordic walkingu (10 sesji) oraz 12 dni domowej telerehabilitacji opartej na treningu nordic walkingu. Efektywność HKTK oceniono na podstawie zmian: jednostek obciążenia metabolicznego (metabolic equivalent of task – MET), dystansu 6-minutowego marszu (6-min walking test – 6-MWT), analizowanych na początku i na końcu HKTK. Akceptację HKTK oceniono na podstawie ankiety. Współpracę chorych oceniano na podstawie uczestnictwa w sesjach treningowych. Skuteczność HKTK w aspekcie powrotu do pracy oceniono według definicji ZUS. Wyniki: Efektem HKTK była istotna poprawa wydolności fizycznej 7,6±2,0 vs 8,1±2,4 MET (p < 0,0001) i dystansu 6-MWT 448,5±79,2 m vs 480,5±84,1 m (p < 0,0001). Pacjenci dobrze przyjęli HKTK. Odnotowano 82,8% chorych współpracujących, 16,2% częściowo współpracujących, 1% niewspółpracujących. Po HKTK 48 chorych odzyskało zdolność do pracy. Wnioski: Nowy model HKTK realizowany w ramach prewencji rentowej ZUS jest akceptowaną przez chorych formą rehabilitacji, odznacza się dobrą współpracą pacjentów, prowadzi do poprawy wydolności fizycznej i umożliwia 48,48% chorych podjęcie pracy. Med. Pr. 2017;68(1):61–74
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893