0.416
IF
15
MNiSW
136.6
ICV
PRACA ORYGINALNA
 
CC BY-NC 3.0 Polska
 
 

Czynniki wpływające na poziom narażenia personelu medycznego podczas zabiegów ortopedycznych pod kontrolą fluoroskopii

Renata Kopeć 2,  
 
1
Uniwersytet Medyczny w Łodzi / Medical University of Lodz, Łódź, Poland (Wydział Nauk Biomedycznych i Kształcenia Podyplomowego, Zakład Medycznych Technik Obrazowania / Faculty of Biomedical Sciences and Postgraduate Education, Department of Medical Imaging Techniques)
2
Instytut Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego Polskiej Akademii Nauk / The Henryk Niewodniczański Institute of Nuclear Physics, Polish Academy of Sciences, Kraków, Poland (Laboratorium Dozymetrii Indywidualnej i Środowiskowej / Laboratory of Individual and Environmental Dosimetry)
3
Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Wojskowej Akademii Medycznej – Centralny Szpital Weteranów / University Clinical Hospital Military Memorial Medical Academy – Central Veterans’ Hospital, Łódź, Poland (Klinika Ortopedii, Traumatologii i Rehabilitacji Pourazowej / Clinic of Orthopaedy, Traumatology and Traumatic Rehabilitation)
Med Pr 2017;68(1):75–83
SŁOWA KLUCZOWE:
DZIEDZINY:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wstęp: Rozszerzone monitorowanie narażenia personelu wykonującego zabiegi radiologii interwencyjnej jest od kilku lat wymagane prawnie. Poziom tego narażenia zależy od wielu czynników, w tym rodzaju zabiegu oraz uwarunkowań technicznych i metodycznych. W ortopedii fluoroskopia rentgenowska jest wykorzystywana do kontroli rekonstrukcji chirurgicznych. W pracy przedstawiono wyniki pomiarów dozymetrycznych, na których podstawie analizowano wpływ poszczególnych czynników na zarejestrowane wartości dawek otrzymywanych przez członków zespołu zabiegowego podczas osteosyntezy kości kończyn. Materiał i metody: Badania przeprowadzone w ramach niniejszej pracy polegały na pomiarach dawek otrzymywanych przez osoby pełniące określone funkcje w zespole operacyjnym podczas serii kilkunastu zabiegów ortopedycznych polegających na zespalaniu (osteosyntezie) kości kończyn. Każdy z 3 członków zespołu otrzymał zestaw 4 indywidualnych dawkomierzy zawierających dozymetry termoluminescencyjne, co umożliwiło ocenę dawki efektywnej, dawek równoważnych dla oczu, skóry dłoni i dawki na poziomie szyi. Badania prowadzono na blokach operacyjnych 3 łódzkich szpitali. Wyniki: Dawki równoważne otrzymywane przez operatora podczas 1 zabiegu wynoszą 0,029–0,073 mSv dla oczu i 0,366–1,604 mSv dla skóry dłoni. Istotnie wyższe dawki otrzymywane są zwłaszcza przez lekarza operatora podczas zabiegów osteosyntezy metodą śródszpikową (współczynnik Pearsona R2 = 0,94). Średni wiek pacjentów i wskaźnik masy ciała nie różniły się statystycznie w grupach operowanych w monitorowanych szpitalach. Wnioski: Z analizy wyników pomiarów dozymetrycznych wynika, że w ortopedycznych procedurach radiologii interwencyjnej (interventional radiology – IR) największy wpływ na poziom narażenia personelu ma rodzaj wykonywanego zabiegu, a dokładniej poziom trudności jego przeprowadzenia. Kolejnym ważnym czynnikiem jest optymalizacja warunków pracy aparatu, w tym wykorzystanie fluoroskopii impulsowej. Najbardziej narażonym członkiem zespołu zabiegowego jest lekarz operator. Med. Pr. 2017;68(1):75–83
AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Maria A. Staniszewska   
Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Wydział Nauk Biomedycznych i Kształcenia Podyplomowego, Zakład Medycznych Technik Obrazowania, ul. Lindleya 6, 90-131 Łódź
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893