0.416
IF
15
MNiSW
136.6
ICV
PRACA ORYGINALNA
 
CC BY-NC 3.0 Polska
 
 

Wpływ β-karotenu na stężenie homocysteiny i nasilenie stresu oksydacyjnego u pracowników narażonych na związki ołowiu

Ewa Romuk 1,  
 
1
Medical University of Silesia / Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Zabrze, Poland (School of Medicine with the Division of Dentistry, Department of Biochemistry / Wydział Lekarski z Oddziałem Lekarsko-Dentystycznym, Katedra Biochemii)
2
Medical University of Silesia / Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Zabrze, Poland (School of Medicine with the Division of Dentistry, Department of Environmental Medicine and Epidemiology / Wydział Lekarski z Oddziałem Lekarsko-Dentystycznym, Katedra i Zakład Medycyny i Epidemiologii Środowiskowej)
3
Institute of Occupational Medicine and Environmental, / Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, Sosnowiec, Poland (Health Department of Chemical Hazards and Genetic Toxicology Zakład Szkodliwości Chemicznych i Toksykologii Genetycznej)
Med Pr 2014;65(3):309–316
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wstęp: Ponieważ ołów wywołuje stres oksydacyjny, przypuszcza się, że antyoksydanty mogą mieć zastosowanie w leczeniu zatrucia tym metalem. Celem niniejszej pracy było zbadanie, czy podawanie β-karotenu redukuje stres oksydacyjny oraz obniża stężenie homocysteiny u pracowników narażonych na ołów. Materiał i metody: Grupę badaną stanowili zdrowi pracownicy płci męskiej podzieleni na 2 podgrupy (średnie stężenie ołowiu we krwi: ok. 44 μg/dl). W pierwszej (N = 49, grupa porównawcza) nie stosowano żadnego leczenia, a drugiej podawano β-karoten w dawce 10 mg na dzień przez 12 tygodni. Analiza biochemiczna objęła markery narażenia na ołów i marker stresu oksydacyjnego - dialdehyd malonowy (malondialdehyde - MDA). Ponadto zbadano stężenie homocysteiny (homocysteine - Hcy), grup tiolowych oraz aktywność dysmutazy ponadtlenkowej (superoxide dismutase - SOD) i jej izoenzymu EC-SOD. Wyniki: Po suplementacji w grupie leczonej zaobserwowano obniżenie się stężenia MDA w porównaniu z wartościami wyjściowymi oraz z wynikami w grupie porównawczej. Obniżeniu uległo także stężenie Hcy w porównaniu z wynikami uzyskanymi dla grupy porównawczej. Z kolei stężenie grup tiolowych oraz aktywność SOD uległy zwiększeniu w porównaniu z grupą porównawczą, a w przypadku SOD i EC-SOD także w porównaniu z wartościami wyjściowymi. Wnioski: Wyniki niniejszego badania sugerują, że podawanie β-karotenu w zatruciu ołowiem może przynieść korzyści, takie jak zmniejszenie stresu oksydacyjnego, mierzonego pośrednio jako stężenie MDA, lub obniżenie stężenia aterogennej homocysteiny. Med. Pr. 2014;65(3):309–316
AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Sławomir Kasperczyk   
Department of Biochemistry, Medical University of Silesia, Jordana 19, 41-808 Zabrze, Poland
eISSN:2353-1339
ISSN:0465-5893